สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า...เอล์ฟ

เป็นฟอร์เวริดที่โดนใจมากๆ~ ><


1. เมื่อก่อนชอบสีชมพู สีเหลือง สีเขียว สีอะไรต่ออะไรมากมายไปหมด
แต่เดี๋ยวนี้เห็นสีฟ้า สีน้ำเงินเป็นต้องจอด
สุดท้ายก็พบว่ามีของใช้สีโทนฟ้าน้ำเงินมากมายผิดปกติ
ทั้งๆที่บางคนก็ไม่ได้ชอบสีนี้สักเท่าไหร่


2. เกิดอาการเครซี่เลข 13 อย่างไร้สาเหตุ เห็นที่ไหนเป็นไม่ได้
    (ถูกต้องๆ><)


3. ประหยัดและอดทน เพื่อผู้ชาย(ของเรา)แล้วทำได้ทุกอย่าง เพื่อซื้อซีดี
นิตยสาร ยันรูปจากเนตที่เค้าเอามาอัดขาย เวลาไปรอเจอเค้านี่จะตากแดด
ทนฝน ต่อให้บ่นก็ยังทน เอ้า!!


4. มีวอลเปเปอร์พิเศษที่เต็มไปด้วยหน้าคุ้นๆหลายอิริยาบท
จริงๆแล้วมันเป็นโปสเตอร์แต่บางคนก็ติดเต็มห้องจนผนังไม่มีว่างเลยล่ะ


5. ชอบเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ขึ้นมาก อย่างน้อยๆก็แอบเปิดกระทู้อ่านได้


6. สายตาไวเป็นเลิศ ขนาดไม่ได้ตั้งใจมอง
บางทียังมองเห็นอะไรแว๊บๆเกี่ยวกับผู้ชาย 13 คนได้

 

7. ปกติไม่ได้ใช้สินค้า 12+ แต่ก็ยังมีสินค้าไว้ในครอบครองบานตะไท ...
โดยไม่ได้ใช้อยู่แบบนั้นนั่นแหละ


8. ทำให้สนใจบ้านเมืองมากขึ้น เวลาประท้วงแต่ละทีต้องติดตาม
เดี๋ยวเหตุการณ์บ้านเมืองจะทำให้คนที่อยากให้มา มาไม่ได้


9. เกิดความสนใจภาษาต่างชาติ เช่น จีนและเกาหลี (ลองไม่มีวงนี้สิ
ไม่คิดจะเรียนมันเท่าไหร่หรอก)


10. ได้ท่องเที่ยวทั่วไป จะขึ้นเหนือ ล่องใต้
ขอให้มีข่าวว่ามนุษย์กลุ่มนี้ไป จะต้องตามข่าวแบบเกาะติด
ถ้ามีโอกาสชั้นก็จะตามสุดหล้าฟ้าเขียว
..ต้องรู้ว่าที่ที่เค้าไปมันอยู่ส่วนไหนของประเทศ
เห็นมั๊ยว่ามันเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างหนึ่ง

 

11. ไปดุสิตธานีบ่อยกว่าคนแถวสีลมอีก - -

 

12. เจอหน้าซีวอนบ่อยว่าญาติบางคนด้วยซ้ำ ..บางคนอยู่หอพักในกรุงเทพ
เจอหน้าท่านชายมากกว่าพ่อแม่อีกก็มี (กร๊ากก55+)


13. ได้เรียนวิชาการเอาตัวรอดและเทคนิคพลิกแพลงโดยไม่ต้องมีคนสอน
เพราะนำไว้ใช้เวลาการ์ดเล็งยามถ่ายรูป

14. ได้ออกกำลังกาย
เวลาคุณชายทั้งหลายมานี่ต้องวิ่งร้อยเมตรเตรียมฟิตไปโอลิมปิคกันเลย
(อันนี้ก็ถูก วิ่งจนเหงื่อเเตกก็ยังวิ่ง -*-)


15. แต่ก่อนเคยเข้าเนตแล้วเล่นแค่เอ็ม ไม่ก็อ่านกระทู้
เดี๋ยวนี้อย่าให้รู้นะว่ามีโหวต ชั้นจะกระหน่ำทั้งวันทั้งคืน
ทั้งๆที่บางอันคนตั้งโหวตแค่ตั้งขำๆ แต่ก็ยังนั่งโหวตเอาเป็นเอาตาย
(ตอนนี้เเหละ โหวตกระหน่ำจนมือหงิก)


16. รักการอ่านขึ้นมาในบัดดล ทั้งฟิค ทั้งนิยาย ยิ่งวายก็ยิ่งอ่าน


17. ส่งเสริมทักษะการเข้าสังคม ไปรอนานมากๆก็ชวนคนข้างๆคุยมันซะเลย
ดีไม่ดีได้เพื่อนใหม่มาด้วยแหละ


18. เมลบางคน ไม่มีชื่อตัวเองสักคำแต่ตั้งเป็นชื่อมนุษย์ลิงบางคน
หนำซ้ำเวลาออนเอ็มยังใช้ดิสรูปคนอื่นอีก ชื่อหัวเอ็มก็ด้วย
...สรุปว่านี่คือเมลใคร?


19. ช่วยทำให้ได้ฝึกโต้คารม ..อย่าได้มีใครมาว่าผู้ชายของชั้นนะ
..จริงไม่จริงไม่รู้ แต่ตูเถียงไว้ก่อน


20. ส่งเสริมสมาธิให้ยาวขึ้น เวลาทำป้ายนี่ตั้งใจกว่าทำการบ้านส่งอีก
ส่วนอังกอร์น่ะเหรอ ท่องมากกว่าตอนอ่านหนังสือสอบเลย ( 5555+)


21. สะสมรูปคนอื่นเป็นพันๆรูป มีรูปผู้ชาย 13 คนเป็นหมื่น
มีรูปตัวเองไม่ถึงเสี้ยว


22. พื้นที่ส่วนใหญ่ในฮาร์ดดิสถูกใช้ไปกับคลิปรายการและไลฟ์คอนเสิร์ต


23. สามารถดัดแปลงกระเป๋านักเรียนหรือโทรศัพท์มือหรือเป็นที่ห้อยของได้ด้วย
บางคนห้อยพวงกุญแจใหญ่กว่ามือถือหรือกระเป๋าอีก
แล้วที่ห้อยๆนี่ก็รูปของคนเดิมๆ บางรูปก็ยังซ้ำกันด้วย
สงสัยตอนซื้อลืมดูว่าตูมีแล้ว


24. ทำให้รู้จักแฟชั่นมากยิ่งขึ้น ..เค้าใส่เสื้อยี่ห้ออะไร
กระเป๋าอะไร โทรศัพท์รุ่นไหน น้ำหอมกลิ่นอะไร ..ท่องจำกันสนุกสนานเหอะ


25. เกิดพฤติกรรมการเลียนแบบ ..เค้าใส่สร้อย ใส่เสื้อ ใส่รองเท้า
บลาๆๆๆ แบบไหน .. ชั้นใส่ด้วย


26. เกิดอาการจิตหลอน เห็นเลข 129 137 23 51 104
อะไรเทือกนี้เป็นไม่ได้ นั่งยิ้มไปคนเดียว .. บ้าป่ะเนี่ย???


27. เวลาผู้ชายของเรามา เราต้องเตรียมตัวเหมือนไปเข้าค่ายหรือเที่ยวป่า
.. เก้าอี้พร้อม กล้องถ่ายรูปพร้อม กล้องส่องทางไกลพร้อม เสบียงพร้อม
ลุย!!!


28. ได้เรียนภูมิศาสตร์ภาคพื้นเอเชีย ...
บ้านผู้ชายของเราตั้งอยู่ตรงไหน ส่วนไหนของจีน ส่วนไหนของเกาหลี
ไอ่ที่จะไปถ่ายโฆษณาน่ะถ่ายที่ไหน ภูมิศาสตร์ยังไง อากาศล่ะ บลาๆๆๆๆ...
ได้ความรู้นะเนี่ย


29. ฝึกแยกประสาทหู เสียงผู้ชาย 13 คน ตูต้องแยกให้ได้!!!


30. เจอผู้ชายในห้องเรียนแอบแบ๊ว - - - อี๋ ผู้ชายป่าวเนี่ย ทุ*เรศ
อย่าทำเลยเ มิ ง ไม่เข้ากับหน้าตา
เจอผู้ชายของเราแอ๊บแบ๊ว - - - - อร๊าย น่ารัก น่ากด น่าลาก น่าฟัด
น่ากระทำชำเรา
(ความลำเอียงมีจริง)


            Credit : FW. Mail

edit @ 10 Dec 2009 00:30:35 by Gothic - Punk [niCky] ..... [ I ][don't][care].


ผู้ชายนับ - 10. ผมเกือบเดินกลับเข้าออฟฟิศแล้วสิ ถ้าไม่เห็นเธอเดินเข้ามา นางฟ้าของผมวันนี้เธอใส่เสื้อสีขาว กระโปรงสีชมพู เธอดูน่ารักเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่นแก้มแดงๆ ผมเดินเสไปเสมาหาอะไรกินอีกหน่อย ทั้งๆ ที่อิ่มจะแย่แล้ว ทั้งนี้ก็เพื่อเฝ้ามองนางฟ้าเวลาพักเที่ยงของผม อยากรู้จักเธอจัง ทำไงดีหว่า



ผู้หญิงนับ - 0. ฉันสังเกตเห็นเขาตั้งหลายวันแล้วละ คนอะไรก็ไม่รู้ กินเส้นเล็กน้ำเนื้อเปื่อยได้ทุกวัน ไม่รู้จักเบื่อมั่งเลย หน้าตาเขาตลกดีนะ นี่ถ้าเขาจะสร้างหนังโดราเอมอนเดอะมูฟวี่ ฉันคงจะอี-เมล์ไปบอกผู้กำกับให้มาเชิญพี่แกไปเล่นเป็นโนบิตะ



ผู้ชายนับ - 9. วันนี้ผมตัดสินใจจะแอบตามเธอไปดูว่าเธอทำงานที่ไหน เพราะเธอไม่ใช่พนักงานบริษัทเดียวกับผม แต่ที่แน่ กว่าเธอจะลงมากินข้าวก็เกือบบ่าย และกว่าจะกลับก็จวนบ่ายสอง แต่ที่ทำงานเธอคงอยู่แถวนี้แหละ



ผู้หญิงนับ -1. พี่กุ้งชี้หมอนั่นให้ฉันดูแล้วหัวเราะคิกคัก อีตาโนบิตะนั่นเอง! เขาทำเป็นเดินโทรศัพท์ตามพวกเรามาห่างๆ สงสัยพี่แกจะแอบชอบใครสักคนในกลุ่มเราแน่ๆ เลย (สงสัยจะเป็นพี่กุ้งแฮะ ก็เธอสวยออกซะงั้น) เอ..เอาเข้าจริงๆ อีตานี่มองจากมุมเฉียงๆ ก็ดูดีเหมือนกันนะ


ผู้ชายนับ - 8. เธอทำงานแถวนี้จริงๆ ด้วย เธอทำงานอยู่ในสถานทูตแห่งหนึ่งในหลายๆ แห่งแถวนั้น แต่เป็นหน่วยงานย่อยเกี่ยวกับวัฒนธรรมและความร่วมมือ และเป็นโรงเรียนสอนภาษาไปในตัวด้วย โรงเรียนสอนภาษาเหรอ... เออเข้าท่า



ผู้หญิงนับ - 2. อีตาโนบิตะถ้าจะเอาจริงแฮะ! วันนี้บุกมาถึงที่เลย มาหยิบโบรชัวร์อะไรให้วุ่นเลย อยากรู้เหมือนกันแฮะว่าแกจะมาจีบใคร


ผู้ชายนับ - 7. พักเที่ยง ผมยังไม่ไปกินข้าว แต่เดินมานั่งกินกาแฟอยู่ที่ Cafe ของสถานทูต รอนางฟ้าเสด็จลงมาเสวยภักษาหาร หัวใจผมเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ... ที่นี่เขาใช้กาแฟพันธุ์อะไรมาชงเนี่ย เมื่อเธอลงมา คราวนี้ผมจะต้องชวนเธอคุยให้ได้


ผู้หญิงนับ -3. “นี่ พี่กุ้ง อีตาโนบิตะมารอพี่แหนะ นั่งกินกาแฟอยู่ที่คาเฟ่ด้วย” “จริงง่ะ! เขาสมัครเรียนอะไรหรือเปล่าอ่ะ..หนิง”
“ไม่หรอกพี่ เขามารอพี่อ่ะแหละ สงสัยวันนี้พี่กุ้งไม่ได้กินข้าวกะพวกหนูแล้วละ”
“บ้า เหลวไหล!!!”



ผู้ชายนับ - 6. “คุณครับ ทำงานที่นี่ใช่หรือเปล่าครับ” ผมเดินเข้าไปถามเธอ “ผมสนใจจะเรียนภาษาฝรั่งเศสครับ แต่มีคอร์สไหนสำหรับคนที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างผมมั่งไหมครับ”


ผู้หญิงนับ -4. อีตาโนบิตะเขาเข้ามาคุยกับฉัน เขาถามฉัน!!! เขามารอฉันหรอกเหรอเนี่ย แล้วอย่างงี้ ทุกวันที่เขามอง...ก้อ.... หวาย



ผู้ชายนับ - 5. วันนี้เธอน่ารักเป็นพิเศษขึ้นอีกหลายเท่า แก้มงี้แดงน่ารักเชียว เธอบอกให้เพื่อคนอื่นไปทานข้าวกันก่อน ส่วนเธอยอมเข้ามาคุยกับผมใน Cafe และแจกแจงรายละเอียดเกี่ยวกับการเรียนให้ฟัง


ผู้หญิงนับ -5. พี่กุ้งน่ะสิ ทำขยิบหูขยิบตาให้ฉันคุยกับเขา จะบ้าเหรอ แต่ก่อนที่ฉันจะทันตอบอะไรได้ พี่กุ้งก็ชิงบอกว่า “อ๋อ ยินดีค่ะ มีอะไรก็ปรึกษาน้องหนิงได้นะคะ น้องเขาดูแลเรื่องนี้อยู่พอดีค่ะ”



ผู้ชาย - ผู้หญิง
“คุณ...เคยเรียนภาษาฝรั่งเศสมาบ้างหรือเปล่าคะ”
“ไม่เคยครับ เอ้อ...ผมชื่อเอกครับ...”
“หนิงค่ะ”
“หนิงทำงานที่นี่นานหรือยังครับ หนิงจบเอกภาษานี้มาเหรอครับ”
“ค่ะ หนิงเพิ่งจบได้ปีเดียวเอง”
“ขอผมเลี้ยงข้าวนะครับ หนิงอุตส่าห์คุยกับผมตั้งนาน อดไปกินข้าวกับเพื่อนเลย”
“อุ๊ย อย่าเลยค่ะ ในนี้แพงออก ไว้คราวหน้าดีกว่าค่ะ”
คราวหน้า!!! คราวหน้า ได้ยินกันไหมครับ ท่านผู้ฟัง เข้าทางผมเลย
บ้า!!! ฉันพลาดไปได้ไงอ้ะ
“อ้อ...ก้อ เอ้อ มีค่ะ ... 0 1 6 1 5...”
ให้เบอร์เค้าไปทำไมอ่า... แง้ๆๆๆๆ
ฉันจิกกระดาษทิชชูในมือจนเละเป็นปุยเหมือนปลาดุกฟู



ผู้ชายนับ - 4. ผมคุยกับน้องหนิง (เธออ่อนกว่าผมสี่ปี) สองสามคืนติดต่อกัน คืนละหลายๆ ชั่วโมง ตอนกลางวันก็ไปนั่งกินข้าวด้วยกัน แต่ก็ได้แค่นั้นเองง่ะ... พอจวนบ่ายสองก็แยกย้ายกันไปทำงานเคยลองชวนไปดูหนังเธอก็บอกไม่อยากดู ตอนเย็นก็ต้องรีบกลับบ้าน ไปนั่งที่ไหนต่อก็ไม่ได้ สงสัย เดี๋ยวกลับบ้านช้าแม่จะดุละมั้ง



ผู้หญิงนับ - 6. พี่ๆ ล้อว่าฉันเป็นแฟนอีตาโนบิตะ เอ้ย! พี่เอก ไม่ใช่ซะหน่อย ก็แค่เพื่อนคนนึง ทำงานอยู่ใกล้ๆ กัน ตอนกลางวันต่างคนต่างก็ต้องกินข้าวอยู่แล้ว ให้เขากินด้วยอีกคนจะเป็นอะไรไป
แต่พี่เอกเค้าคุยสนุกดีเหมือนกันนะ ฟังเขาคุยทีเพลินเลย บางทีนึกว่าคุยแป๊บเดียว ที่ไหนได้ ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืน


ผู้ชายนับ - 3. น้องหนิงน่ารักจริงๆ และเธอเป็นนางฟ้าจริงๆ เธอช่างมองโลกในแง่ดี สวยงาม และใสสะอาด เสียจนผมละอาย... ผมเริ่มได้คิดว่า ผมเหมาะกับเธอหรือเปล่า ผมสามารถใช้ชีวิตแบบเธอได้ไหม การเลี้ยงดูของเรามันต่างกันเหลือเกิน เธอไม่เคยพบกับความยากลำบากและสิ่งอันชั่วร้ายอะไรในโลกเลย...

ถ้า เธอเป็นนางฟ้าจริงๆ ส่วนผมน่ะเหรอ เรียกว่าคนเดินดินยังยากเลย เธอเรียนจบจากโรงเรียนสตรีชื่อดัง จบมหาวิทยาลัยของรัฐที่มีชื่อเสียง และเข้าทำงานกับสถานทูต
ส่วนผมน่ะเหรอ... อย่าให้เล่าเลยคุณ ยาว



ผู้หญิงนับ - 7. พี่ เอกนี่มีอะไรมากมายกว่าที่ฉันคิดแฮะ พี่เขาผ่านอะไรต่ออะไรในชีวิตมามากมายกว่าที่จะนึกถึง เขาไม่เหมือนใครที่ฉันรู้จักเลย เขาเริ่มต้นจากเด็กเกเรคนหนึ่ง ลองมาหมดแล้วอะไรแสบๆ ทั้งหลาย เหล้า ยา การพนัน เคยเข้าบ้านเมตตาก็เคย แต่แล้วเขาก็สามารถตั้งใจเรียนจนจบทั้งการศึกษานอกโรงเรียน และเรียนมหาวิทยาลัยเปิดจนจบด้วยตัวเองตลอด และทำงานในบริษัทใหญ่ขนาดนี้ได้ในตำแหน่งและเงินเดือนที่ไม่น้อยทีเดียว ฉันทึ่งในชีวิตของพี่เขาเหลือเกิน



ผู้ชายนับ - 2. วันนี้ ตอนเช้า ผมซื้อดอกไม้ให้เธอ... เพราะรู้ว่าเธอจะมีแจกันใบเล็กๆ ใส่ดอกกุหลาบน่ารักๆ เอาไว้บนโต๊ะทำงานเสมอ แต่เธอรับไปแล้วก็ไม่ว่าอะไรสักคำ... ตอนเที่ยง ผมไปหาเธอที่ห้องทำงานตามปกติ ดอกไม้บนโต๊ะทำงานเป็นดอกเดียวกับที่ผมเห็นเมื่อวาน.... เธอไม่ได้เอาดอกไม้ที่ผมให้มาปักแจกันหรือนี่...
สงสัยดอกไม้ถูกๆ ช่อเล็กๆ ซื้อที่สถานีรถไฟฟ้าแบบนี้ มันคงจะไม่ถูกใจเธอละมั้ง



ผู้หญิงนับ - 8. พี่เขาให้ช่อดอกไม้เล็กๆ กับฉันละ... มันน่ารักจนฉนพูดอะไรไม่ออกเลย แม้แต่คำว่าขอบคุณ สงสัยฉันต้องรีบไปหาซื้อซิลิก้าเจลมาเก็บดอกไม้นี่เสียแล้วสิ... ไม่อยากให้มันเ่ยวไปเลย



ผู้ชายนับ - 1. ผมพยายามที่จะยอมรับความจริง ว่าผมกับเธอนั้นแตกต่างกันแค่ไหน...
นาง ฟ้าก็มีไว้สำหรับคนบนฟ้า...ผมคิด ผมพยายามทำงานให้หนักขึ้น กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงเหมือนเดิม และคุยกับเธอให้น้อยลง (หรือถ้าให้ถูก เธอเองก็ไม่ค่อยโทรหาผมสักเท่าไรแล้วช่วงนี้)
ผมจะจำเธอไว้ในฐานะความทรงจำที่สวยงามแล้วกัน


ผู้หญิงนับ - 9. เพื่อนฉันที่ทำงานบริษัทเดียวกับพี่เอกบอกว่า ช่วงนี้พี่เขาทำงานหนักมาก... บางวันสี่ทุ่มก็ไม่ยอมกลับบ้าน มาถึงก็ก่อนแปดโมง
ฉันก็เหงานะ แต่เราก็ชอบที่พี่เขาเป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ ผู้ชายที่มีพลังและความรับผิดชอบ ที่พุ่งไปข้างหน้าตลอดเวลา

สิ่ง ที่ฉันทำได้ ก็คือให้เขาทำสิ่งที่เขาตั้งใจนั้นอย่างเต็มที่โดยไม่ขัดขวางหรือแง่งอน... ถึงจะไม่ได้คุยกับพี่เขาบ้าง แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ... ไว้ถ้าพี่เขาว่างๆ คราวนี้ถ้าจะชวนไปดูหนังหรือกินข้าวเย็นบ้าง ฉันจะไปละนะ



ผู้ชายนับ - 0. ผมทำงานจนเกือบบ่ายสองแล้วนึกได้ว่าลืมกินข้าว
“พี่เอกคะ ทานข้าวมั่งป่ะเนี่ย” น้องออย เด็กฝึกงานมาถามผมด้วยความเป็นห่วง “ออยไปซื้อให้ไหมคะ”
“ไม่เป็นไรหรอก พี่ไปกินเองก็ได้ แล้วออยล่ะกินหรือยัง”
เธอสั่นหน้าแทนคำตอบ
“งั้นไปกินข้าวกับพี่ไหม... พี่เลี้ยงเอง”
น้องออยพยักหน้าตอบรับ... เออ วันนี้น้องออยแก้มสีชมพูเลย



ผู้หญิงนับ -10. “พี่กลับไปก่อนนะหนิง”
“ค่ะ เดี๋ยวหนูรอแถวนี้อีกแป๊บนึงแล้วกันนะ”
พี่เอกคงงานยุ่งจนไม่ได้ออกมาทานข้าว
วันนี้แหละ ถ้าพี่เอกชวนฉันไปดูหนัง ฉันจะไปดูกับเขา...


มันสายเกินไปหรือเปล่านะ..

 เครดิต dek-d

อ่านแล้วฟังเพลงนี้  รู้สึกว่ามันเข้ามากเลยอ่ะ   ลองดู

http://www.youtube.com/watch?v=dwAlJ_K8oWo

โทษทีนะ  พอดีลงไม่เป็นอ่ะ  

' วัฏจักรชีวิตวัยรุ่น '

ม.1~เพิ่งเริ่มเข้าโรงเรียนคุณพ่อคุณแม่ยังๆไปรับไปส่งไม่มีอะไรผิดปกติ เลิกเรียนปุ๊ปกลับบ้านปั๊ป

ม.2~เริ่มที่รู้จักเพื่อนๆมากขึ้นอยากกลับบ้านเองพ่อแม่ไม่ต้องมาก็ได้
ผู้หญิงกระโปรงก็เริ่มพับตรงขอบกระโปรงขึ้นมาหน่อยนึงสั้นซักหน่อยละกันคอซองก็ยาวอีกซักนิดก็ดี

ม.3~เต็มที่กับชีวิตเลย ไปเรียนมั่งไม่เรียนมั่งเริ่มที่จะต่อต้านครูบาอาจารย์พ่อแม่
ถ้าเถียงอาจารย์ได้เพื่อนๆก็จะบอกว่าเก่ง ตบกันแย่งผู้ชายเพื่อนก็จะชอบ
ผู้ชายใครไม่มีมอไซค์ถือว่าเชยหญิงไม่มอง ผู้หญิงอยู่โรงเรียนก็นิยมแต่งตัวกระโปรงสั้นอย่างกัยสาวรำวง
คอซอทั้งยาวทั้งเล็กจะถึงตาตุ่ม ถุงเท้านี้นะนักฟุตบอลเรียกพี่
สูงเข้าไว้หน้าต้องขาวๆใครมันดำก็จะมีความดัน(ทุรัง)สูงพยายามทำหน้าให้ขาวโบ๊ะเข้าไปแป้งปากนี้ต้องเน้นเ
ฉพาะอุทัยทิพย์เท่านั้นถึงจะแดงได้ใจทรงผมก็ต้องเป็นทรงที่ซอยสุดๆแต่มาโรงเรียนแล้วโดนตัดมันก็เหลือเท่า
ติ่งหูแสกข้างซะครึ่งกะโหลก ชุดอยุ่บ้านก็ต้องเป็นกางเกงJ.J.เท่านั้นไม่งั้นไม่ใส่เสื้อ
แล้วจะชอบนั่งซ้อนท้ายมอไซค์ผู้ชาย เท่สุดๆ
เพื่อนคนไหนในกลุ่มแฟนมันไม่มีมอไซค์ไม่คบชอบมากถ้าใครจะเรียกตัวเองว่า เด็กแวนซ์
และอีกอย่างนึงคือชอบที่จะมี PCT ซะส่วนใหญ่ยืนคุยแมร่งทั้งวี่ทั้งวัน แล้วชอบพูดคำรัยสายแปลกๆจาก
ฮัลโหล ก็ต้องดัดเสียงให้น่ารักนิดนึง
ช่วงนี้อยุ่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อว่าจะต่อม.4หรือจะเข้าพานิชย์ไปแร-ดดี

ม.4~เริ่มต้นใหม่กับชีวิตม.ปลายยังคงไม่วายทิ้งนิสัยเดิม
แต่ตอนนี้เปลี่ยนมาใส่ชุดม.ปลายกระโปรงมันก็ต้องสั้นเข้าไว้ดึงให้สูงใต้นมก็งามมันถึงจะเริ่ดผู้ชายถึงจะ
มองหน้าตายังคงแต่งเหมือนเดิม ถุงเท้ายังคงคง super สูงเหมือนเดิม

ม.5~เริ่มที่จะคิดได้หน่อยนึงแล้ว เพราะปีหน้าต้องเอ็นท์

ม.6~เริ่มที่จะคิดมากขึ้น ลองย้อนกลับไปดูรุ่นน้องว่าทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ ต้องเเต่งตัวแบบนี้
ทำไมไม่ตั้งใจเรียนแต่พอลองย้อนกลับมาดูตัวเอง กรุก็เป็นอย่างนั้นนี้หว่า... 

ตรงรึเปล่าก็ไม่รู้นะเจอเเล้วเอามาให้อ่าน เท่านั้นเองอย่าคิดมากเนอะมันไม่ 100% เสมอไป

เครดิต : dek-d


edit @ 10 Dec 2009 00:32:39 by Gothic - Punk [niCky] ..... [ I ][don't][care].

edit @ 10 Dec 2009 00:33:10 by Gothic - Punk [niCky] ..... [ I ][don't][care].